Murat Gülsoy 602. Gece
Murat Gülsoy’un Eylül 2009 tarihinde Can Yayınları aracılığıyla ilk baskısı yayımlanan 602. Gece: Kendini Fark Eden Hikâye, kurmaca bir roman veya öykü kitabı değil, modernizm, postmodernizm ve edebiyatta temsil meselelerini ele alan bir inceleme-deneme (kurgu dışı) eseridir. Yazar, Jorge Luis Borges’in bir iddiasından yola çıkarak kurmacanın kendi sınırlarını fark etme sürecini disiplinlerarası bir derinlikle masaya yatırır.
Konusu ve İçeriği
Eser, ismini Jorge Luis Borges’in Binbir Gece Masalları hakkındaki meşhur bir iddiasından alır. Borges’e göre masalların 602. gecesinde Şehrazat, hükümdara en baştan itibaren kendi hikâyelerini anlatmaya başlar; bu durum metnin kendi içine kapanarak sonsuz bir döngüye (mise en abyme) girmesine neden olur. İşin ilginç yanı, kitabın hiçbir orijinal baskısında böyle bir 602. gece aslında mevcut değildir
Murat Gülsoy bu "olmayan büyülü gecenin" izini sürerek şu temaları inceler :
• Temsil Sorunsalı: Sanatın ve edebiyatın gerçeği taklit etme veya yeniden üretme biçimleri.
• Kendini Fark Eden Hikâye: Metnin, bir kurgu olduğunun bilincine vararak kendi üzerine düşünmesi (üstkurmaca).
• Köklerin İzi: Modernizmin dünyadaki edebi mirasının Türkiye coğrafyasındaki yankıları.
Kahramanları Kimlerdir?
Kitap kurgu dışı (inceleme/eleştiri) türünde olduğu için geleneksel anlamda olay örgüsü içinde yaşayan kurgusal kahramanları yoktur. Ancak eserin ana "figürleri" ve başrolleri şunlardır:
• Yazarlar: Eser boyunca fikirleri çarpıştırılan Jorge Luis Borges, Ahmet Hamdi Tanpınar, Oğuz Atay ve Orhan Pamuk kitabın asıl odak noktalarıdır.
• Metakurmaca Karakterler: Gülsoy, bahsi geçen büyük yazarların eserlerindeki, kendisinin bir roman ya da öykü karakteri olduğunun bilincinde olan ironik ve "tutunamayan" kahramanları analiz eder.
Eserin İşleniş Biçimi ve Üslubu
Gülsoy, bir akademisyen titizliği ile yaratıcı bir yazarın duyarlılığını bu kitapta bir araya getirmiştir.
Sohbet Havası: Teorik ve ağır olabilecek modernizm/postmodernizm tartışmalarını okurla tatlı bir sanat sohbeti eder gibi samimi bir dille aktarır.
Mühendis Titizliği: Kavramları rastgele kullanmak yerine, edebiyat kuramlarını tarih, felsefe, siyaset, resim ve mimari gibi disiplinlerle ilişkilendirerek detaylıca işler.
Poetika Niteliği: Yazar, diğer yazarların metinlerini incelerken aslında kendi edebiyatının da köklerini arar ve kendi yazma eyleminin kılavuzunu (poetikasını) ortaya koyar.
Metinlerarasılık Açısından Önemi
602. Gece, Türk edebiyatında metinlerarasılık (intertextuality) kavramının hem teorik olarak açıklandığı hem de pratik olarak uygulandığı en yetkin örneklerden biridir.
Metinlerin Diyaloğu: Batı edebiyatı ile Doğu’nun köklü anlatısı Binbir Gece Masalları arasında köprü kurar.
Ulusal Edebiyata Işık: Tanpınar'ın Doğu-Batı çatışmasını, Oğuz Atay'ın ironik ironisini ve Orhan Pamuk'un "başkası olmak" temalarını birbirleriyle konuşturarak okura çok katmanlı yeni bir okuma haritası sunar.
Yaratıcı Okurluk: Metinlerin birbirinden nasıl beslendiğini göstererek profesyonel olmayan okuru "yaratıcı ve eleştirel bir okur" haline getirmeyi hedefler.
Son Söz: Aynadaki Akis, Labirentteki Yolcu
Murat Gülsoy, 602. Gece: Kendini Fark Eden Hikâye boyunca bizi edebiyatın en büyülü ve tekinsiz dehlizlerinde, kurgunun kendi varlığını keşfettiği o kırılma noktasında gezdirdi. Borges’in var olmayan ama zihinlerimizde sonsuz döngüler yaratan o meşhur 602. gecesinden yola çıkan bu çalışma; sadece metinlerin birbirleriyle olan fısıldaşmalarını açığa çıkarmakla kalmıyor, aynı zamanda kurmacanın hakikatle olan ezeli ve ebedi bağını da yeniden tanımlıyor.
Gülsoy’un kılavuzluğunda Ahmet Hamdi Tanpınar’ın zamanı büküşüne, Oğuz Atay’ın oyunbaz ironisine ve Orhan Pamuk’un kimlik labirentlerine doğru yaptığımız bu entelektüel yolculuk, bizlere edebi bir metnin asla tek başına var olmadığını bir kez daha hatırlatıyor. Metinlerarasılığın sunduğu o uçsuz bucaksız coğrafyada, her anlatının bir öncekinin yankısı ve bir sonrakinin habercisi olduğunu görmek; okuma eylemini pasif bir tüketimden, yaratıcı bir inşa sürecine dönüştürüyor.
Bu kitap; edebiyatın sadece dünyayı anlatan bir araç değil, bizzat kendisi de keşfedilmeyi bekleyen bir dünya olan o muazzam yapısını hayranlıkla izlemek isteyenler için kaleme alınmıştır. Şehrazat’ın hükümdara kendi hikâyesini anlatmaya başladığı o sonsuz döngü gibi, 602. Gece de kapağı kapandıktan sonra okurun zihninde kendi hikâyesini yazmaya devam edecek. Çünkü iyi bir metin, bittiği yerde başlayan metindir.